Lia brengt obstakels bij openbare ruimten en gebouwen in beeld

In haar scootmobiel doorkruist Lia van Vliet heel Lelystad. Als vrijwilliger van Stichting GOL voor mensen met een beperking in Lelystad, brengt ze hierbij alle obstakels in beeld die ze op haar pad tegenkomt. ‘Het is nuttig werk, want het heeft ook echt zin. En je doet iets voor een ander.’

Als Lia en haar man zich in 2003 Lelystad-Haven vestigen, zijn er volop plannen voor eindeloze vakanties met de boot. Maar als de spierziekte MS bij Lia genadeloos toeslaat kan de wereld nog maar voor een groot deel vanuit de scootmobiel verkend worden. ‘Ik heb een jaar niets gedaan door de pijn,’ blikt ze terug. ‘Maar daarna wilde ik iets terugdoen voor de maatschappij. Nu zag ik Margriet Doorenspleet van GOL geregeld in de krant staan als ambassadeur en ik dacht: ik ga me hier ook mee bemoeien. Met mijn scootmobiel hoorde ik tenslotte ook bij de doelgroep.’

Toegankelijkheid

Dat is nu al meer dan twintig jaar geleden. En GOL past Lia nog steeds als een jas. Obstakels worden in beeld gebracht en waar mogelijk verbeterd. En met de gemeente wordt actief meegedacht en advies uitgebracht over het toegankelijk maken van de openbare ruimte en gebouwen. De laatste jaren struint Lia, vaak samen met Margriet, Lelystad en omgeving af voor de werkgroep Toegankelijkheid. Op zoek naar verbeteringen voor mensen met een beperking. ‘Ik kan wel zeggen dat dit redelijk gelukt is,’ vertelt Lia. ‘Neem de wegen en de stoepen. Met mijn scootmobiel kan ik in Lelystad alle stoepen goed op en af. Wel zijn fietspaden soms nog te smal. Op de Knardijk bijvoorbeeld kan ik een fietser niet passeren zonder in de berm te raken.’

Werkeiland

Het Werkeiland, in 1949 het startpunt van Oostelijk Flevoland, heeft al jaren Lia’s bijzondere aandacht. ‘Er was daar eerst helemaal niks,’ begint ze. ‘Dus heb ik informatieborden met tekst en uitleg geregeld en een informatieboekje.’ Ook staat er nu een replica van de eerste paal. De werkgroep heeft eveneens de Marker Wadden gecontroleerd. ‘We zijn er met vijf scootmobielen en rolstoelen op een zeilboot heengegaan. Je kon niet naar het toilet want dat was beneden. Nu is er een veerdienst en kan iedereen met welke beperking ook ervan genieten. Dat is mede onze verdienste.’

‘Niet wegkijken maar meedoen’

Vrijwilligers bij GOL zetten zich zo al dertig jaar in voor een stad die voor iedereen toegankelijk is. In Lelystad moet iedereen kunnen meedoen. Ook als je een beperking hebt. In Nederland heeft zo’n 20% een beperking: lichamelijk, verstandelijk, visueel, auditief of is chronisch ziek.’ Men is niet altijd blij met ons advies want aanpassingen kosten soms geld. Maar als we iets bereiken, zijn dat wel viermomentjes,’ aldus Lia. Maar vergeet ook de leuke uitstapjes niet. Per boot. Of gewoon de natuur in. Met de campagne ‘Niet wegkijken, maar meedoen,’ hoopt GOL nu op nieuwe vrijwilligers. Mensen met een frisse blik die de handen graag uit de mouwen steken. ‘Ik vind het leuk om te doen. Je doet veel contacten op, doet werk dat écht zin heeft én je doet iets voor de medemens. Kortom: help een ander; je helpt jezelf er ook mee!’

Waarom vrijwilliger worden?

Elke nieuwe vrijwilliger is welkom bij het GOL. ‘Ze begeleiden je goed en zijn er altijd voor je. Het is een leuke club en waarderen je inzet altijd,’ belooft Lia. ‘Bovendien gebeurt er altijd wat in de gemeente, dus dat houdt het GOL ook in beweging.’ Zelf ziet Lia graag dat alle 54 basisscholen in Lelystad een bezoekje krijgen. ‘Scholen zijn ook niet altijd goed toegerust op kinderen met een beperking. Wij hebben een heel educatiepakket voor kinderen om te ervaren hoe het is om een beperking te hebben. Met nieuwe vrijwilligers zouden we dat kunnen oppakken.’