Zeldstandig stemmen

‘Heb je dit al gehoord, Herman?’, vraagt Edith. ‘Ik lees dat Den Haag bij de gemeenteraadsverkiezingen stemhokjes inricht voor mensen met een visuele beperking.’ ‘Oh? Ga verder’, zegt Herman geïnteresseerd. Zijn vrouw vervolgt: ‘Met een mal over het stembiljet en gesproken instructies kan de kiezer zelfstandig de juiste lijst en kandidaat vinden. Het wordt nog beter. Ze overwegen om met tactiele geleidelijnen te werken, zodat de kiezer zelfstandig de weg van de voorzitterstafel naar het juiste stemhokje kan vinden.’ ‘Dat is nieuws waar ik vrolijk van word’, zegt Herman. ‘Zouden ze dit ook in Lelystad doen bij de gemeenteraadsverkiezingen? Hoe fijn zou het zijn als ik zelfstandig kan stemmen?’ ‘Dat zou super zijn’, beaamt Edith. ‘Kunnen we Puf thuislaten’, grapt Herman. ‘Of we leren Puf om te stemmen’, zegt hun oudste dochter Petra, die opkijkt van haar huiswerk. Haar zusje Lieke, die naast haar zit te kleuren, lacht hard. ‘Dat kan toch helemaal niet, gekkie.’ ‘Wie weet wat Puf allemaal kan’, gaat Herman verder. ‘Misschien moeten we hem voortaan Superpuf noemen en hem een superheldenpakje geven. Met cape uiteraard.’ Lieke rolt bijna van haar stoel van het lachen. ‘Ik ga superheld Puf tekenen’, ijverig pakt ze haar kleurpotloden.