(G)een Blue Monday

‘Wie wil er een croissant?’ vraagt Edith. Ze zit samen met haar man Herman en jongste dochter Lieke aan de ontbijttafel. Terwijl Edith croissantjes uitdeelt, komt dochter Petra binnengestormd. ‘Iemand heeft een ochtendhumeur,’ merkt Edith op. Ze knipoogt: ‘Nog last van Blue Monday?’ ‘Wat is Bluuu Mandej?’, vraagt Lieke terwijl ze een flinke hap uit haar croissant neemt. ‘Blue Monday. Dat is Engels, lieverd. Het is de meest deprimerende dag van het jaar,’ legt Edith uit. ‘En wat voor bijeenkomst was er?’ vraagt Lieke door, terwijl ze de kruimels van haar schoot veegt. ‘STIP GGz, Welzijn Lelystad en Kwintes organiseren bijna elk jaar verschillende activiteiten op Blue Monday,’ vertelt Herman. ‘Op die manier willen ze er samen toch een mooie dag van maken.’ ‘Klopt,’ gaat Edith verder. ‘We wilden er heen op 15 januari, maar jullie vader kon helaas geen vrij krijgen van werk. Volgend jaar willen we wel gaan.’ ‘En dan nemen we Petra mee,’ lacht Herman. ‘Voor nu vrolijkt Puf Petra vast op!’ roept Lieke. Blindengeleidehond Puf, die onder de tafel lag, legt zijn kop op Petra’s schoot. Voorzichtig verschijnt er een lach op haar gezicht. ‘Zie? Geen Blueee Mondaai voor ons,’ zegt Lieke.