Avontuur op LelySTART

‘Wat een avontuur was LelySTART hè?’ begint moeder Edith als de familie H.E.L.P. aan tafel zit. ‘Zeg dat wel,’ antwoordt haar man Herman. ‘Het was super, maar helaas liet de toegankelijkheid van LelySTART nog wat te wensen over.’ ‘Ik vond het héél leuk,’ zegt Petra met een verliefde blik. ‘Ja, omdat je Waylon bijna hebt onder gekwijld,’ plaagt Lieke haar. Petra steekt haar tong uit naar haar zusje. ‘Het hoofdpodium was wel heel goed zichtbaar én hoorbaar,’ gaat Edith verder. ‘Ook super dat alle eetkramen en foodtrucks bereikbaar waren.’ Haar man en dochters stemmen daarmee in. ‘De entreepoorten waren alleen wel smal hoor,’ zegt Edith. ‘Ik kwam er niet doorheen met mijn rolstoel. Er was ook niet aangegeven dat rolstoelgebruikers via de nooddiensten-ingang het terrein op moesten komen.’ ‘En weet je nog dat we op zoek waren naar de mindervalide toiletten en we deze niet konden vinden?’ zegt Herman. ‘Ja, ik deed het zowat in mijn broek,’ lacht Edith. ‘Maar Waylon was erg goed hè?’ vraagt Petra die nog steeds terugdenkt aan haar idool. ‘En ik heb ‘s middags lekker geknutseld!’ roept Lieke. ‘Zeker,’ beaamt Herman. ‘En volgend jaar gaan we het avontuur gewoon weer opnieuw aan!’